PrésentationMode d’emploiServices associésRéutilisations

Liste des pages

Catalogue des ouvrages en relation avec celui-ci
Liste des chapitres de ce livre | Le contexte médical de la révolution scientifique Cliquez ici pour telecharger tout ou partie de ce document au format Adobe PDF (Acrobat) PDF

Liceti, Fortunio. De Animarum rationalium immortalitate libri quatuor, Aristotelis opinionem diligenter explicantes, autore Fortunio Liceto
Patavii : apud G. Crivellarium, 1629.

Les pages sont affichées 100 par 100.
Cliquez sur les flèches pour passer au lot suivant.
Cliquez sur un numéro de page pour
commencer votre lecture à partir de cette page
 

Nombre de pages : 524            1-100 page précédente
[sans numérotation] Page du faux titre
[page blanche]
[sans numérotation] [Page de titre]
[page blanche]
[sans numérotation] Epistola
[sans numérotation]
[sans numérotation]
[sans numérotation]
[sans numérotation] Ex libris
[sans numérotation] Dedicatio
[sans numérotation] [Ode]
[sans numérotation]
[sans numérotation] Series Librorum, et Capitum in hoc Volumine comprehensorum. Praefatio. Argumenti dignitatem, difficultatem que summa cum utilitate ac necessitate coniunctam referens, et contemplationis Ordinem, methodumque proponens pagina I. De Immortalitate Rationalis Animae Libri Primi. Examinantis opiniones Immortalitati Animorum infensas Capita Sexagintanouem
[sans numérotation] Index
[sans numérotation] Libri Secundi. Rationes immortalitatis animorum deducentis ex ijs attributis, quae Aristoteles assignat animis antequam corpori copulentur, Capita octoagintatria
[sans numérotation]
[sans numérotation] Libri tertii. Depromentis argumenta perpetuitatis animorum ex ijs conditionibus, quas menti nostrae concedit Aristoteles in corpore degenti. Capita centum triginta novem
[sans numérotation]
[sans numérotation]
[sans numérotation] Libri Quarti. Deducentis rationes immortalitatis ex ijs attributis, quae Aristoteles assignat animae rationali a corpore post hominis interitum separarae., Capita centum septem
[sans numérotation]
[sans numérotation]
[sans numérotation] Index locorum Aristotelis in hoc volumine diligenter explicatorum. Ex libris Logicis. Ex libris Physicorum. Ex libris de caelo. Ex libris de Anima
[sans numérotation] Ex Paruis Naturalibus. Ex libris de animalibus. Ex libris metaphysicis. Ex libris Ethicorum. Ex Rethor. Ex Problemat
1 Fortuni Liceti ad suos Libros de Immortalitate animae rationalis Praefatio. Argumenti dignitatem, difficultaremque; summa eum utilitate ac necessitate coniunctam referens, et contemplationis ordinem, methodumque proponens
2
3
4
5 Liber Primus: In quo eorum dogmata examinantur, quicumque Perpetuitatem Animae aliqua ex parte labefactare videntur, potissimum in Peripato. Prima Opinio Alexandri, ponentis Anima omnem esse penitus mortalem, quia oriatur, et in ortu ducatur ex materia; atque ab ea in esse, ac in operari dependeat. Cap. I
6
7 Prima ratio Alexandro suadens animae mortalitatem, eo quod actus sit inseparabilis ab eo, cuius est actus, contexitur, et dissoluitur ex Aristotele. Cap. II
8
9
10 Anima rationalis ut se habeat ad motum; eiusque immobilitatem non arguere sui mortalitatem secunda ratione Alexandri. Cap. III
11
12
13
14 Rationali animae quomodo conueniat esse hoc aliquid per se subsistere; unde tollitur tertiae ratio mortalitatis ab Alexandro allata. Cap. IV
15
16 Animae rationalis mortalitatem non probare quartam Alexandri rationem [ ... ] tam ex eo, quod Aristoteles asserit, Animam esse aliquid ipsius corporis, et proinde ab eo inseparabilem. Cap. V
17 Intelligendi functionem ita phantasiam, et phantasmata non respicere, ut nullo modo rationalis animae mortalitatem arguat inde ducta Alexandri ratio quinta. Cap. VI
18
19
20
21
22
23 Functiones animae non omnes temperamentum corporeum sequi; neque cum corporis motu fieri; et si molles carne sint apti mente; duri vero non apti; unde soluitur Alexandri ratio sexta mortalitatem Animae in Peripato probare contendens. Cap. VII
24
25
26
27 Animam rationalem corpori forinsecus aduenientem, non violente, sed naturaliter mouere corpus: unde soluitur septima ratio mortalitatis ab Alexandro proposita. Cap. VIII
28 Rationalem animam e corpore semel egressam, ad ipsum regredi non posse naturae viribus; hinc tamen Alexandri desumpta mortalitatis octaua ratio necessitatem non habere demonstratur. Cap. IX
29
30 Anima rationalis cur ab aeterno separata quum fuerit Aristoteli, protinus immigret in corpus, si melius ei sit esse sice corpore; unde soluitur nona ratio mortalitatis ab Alexandro allata. Cap. X
31
32 Animae rationalis ingressum in corpus esse naturalem, et immigrationis modum esse physicum; proportioque diuturnae morae ad breuem explicatur; unde ratio decima mortalitatis ab Alexandro proposita dissoluitur. Cap. XI
33 Animum rationalem similiter haberi potentia prius quam actu in foetu, ut vegetalis, et sensitrix; at non similiter educi de potentia materiae; unde soluitur Alexandri ratio mortalitatis undecima. Cap. XII
34 Animam aeternam cum mortali corpore coniungi, et permanere posse, unumque per se essentialiter constituere: Quare soluitur mortalitatis doudecima ratio ab Alexandro allata. Cap. XIII
35 Animam rationalem esse principium adaequatum intelligendi non solum principale; utque homo etiam dicatur intelligere per animam; ex quo soluitur decimatertia ratio mortalitatis ab Alexandro adducta. Cap. XIV
36 Animae partem rationalem non esse ex elementis; nec pendere ex eorum mistione, ac temperamento: unde soluitur decimaquarta ratio mortalitatis Alexandrorum. Cap. XV
37 Anima rationalis, sine intellectus humanus ut apud Aristotelem sit potentia, et substantia immortalis; unde soluitur Alexandri ratio decimaquinta mortalitatis. Cap. XVI
38
39 Rationalis anima ut conferat ad esse, sine ad essentiam hominis, et sit a corpore separabilis; unde tollitur Alexandri ratio decimasexta mortalitatis. Cap. XVII. Animae portionem rationalem esse ortus, et interitus immunem, seu ab omni parte perpetuam ad aures Aristotelis; ex quo soluitur Alexandri ratio mortalitatis decima septima. Cap. XVIII
40 Animam rationalem non esse ita in Corde, ut sit a corpore inseparabilis: unde soluitur ratio mortalitatis decima octaua. Cap. XIX
41
42 Rationalem animam sine sensitrice ac nutritiua ut esse, ac non esse valeat, ad aures Aristotelis: Et hinc eluitur decimanona ratio mortalitatis ab Alexandro allata. Cap. XX
43 Animae rationalis cur extra corpus per se subsistere possit absque vegetali, et sensitrice; non item in corpore: unde soluitur vigesima ratio mortalitatis ab Alexandro proposita. Cap. XXI
44 Animae rationalis mortalitatem non conuinci eo quod Aristoteli forma dicatur inseparabilis, ut locus. Unde soluitur vigesima prima ratio a Portio Alexandrinis adiecta. Cap. XXII
45 Aeternitati mentis humanae in Peripato non refragari, quod non habeat motum aut opus aeternum: Quo tollitur vigesima secunda ratio mortalitatis a Portio proposita. Cap. XXIII
46 Rationalis animae immortalitati non officere quod sit, vel non sit prima, nec principium uniuersi: unde tollitur mortalitatis ratio ugesima tertia similiter a Portio promulgata. Cap. XXIV
47 Animae rationalis mortalitas colligi non debet ex eo, quod moueatur per accidens ad motum humani corporis; unde soluitur mortalitatis ratio vigesima quarta pariter a Portio producta. Cap. XXV. Immortalitati rationalis animae non officere, quod in morte hominis corrumpatur scientia, habitus omnis mentis humanae pristinus: unde tollitur mortalitatis ratio vigesima quinta similiter a Portio prolata. Cap. XXVI
48
49 Animae rationalis immortalitati non refragari quod Aristoteles animae corruptionem aliam non dederit, praeter corruptionem, qua corrumpitur corrupto corpore; unde soluitur mortalitatis ratio vigesima sexta ab Ephesio, et Castellanio proposita. Cap. XXVII
50
51
52 Secunda opinio Pomponatij dicentis Aristotelem opinari Animam esse simpliciter mortalem, at secundum quid immortalem; quod primum probat eo quod Anima sit natura media inter mortalia, et immortalia Quam naturam mediam immortalitati nil derogare probantes nos occurrimus vigesimae septimae rationi mortalitatis a Pomponatio propositae. Cap. XXVIII
53
54
55 Animae rationalis immortalitas non tollitur eo quod Aristoteles eius theoriam non habuerit in Metaphysica, ubi de Intelligentijs agitur: unde soluitur mortalitatis ratio vigesima octaua a Pomponatio vulgata. Cap. XXIX. Rationalis animae perennitati non obstare duos modos operandi, seu duos modos essendi: ex quo tollitur mortalitatis ratio vigesima nona similiter a Pomponatio producta. Cap. XXX
56
57
58 Animae rationalis mortalitatem non conuinci ex passibilitate intellectus ab obiecto: unde soluitur mortalitatis ratio trigesima Pomponatiaca. Cap. XXXI
59
60 Animae rationalis finito tempore corpus actuans, et infinito manens a corpore separata, non habit repugnantem Aristotelem contradicentem Anaxagorae ponenti mundum et motum aliquando incepisse post infinitam quietem; nec habet refragantem conditionem partis: unde soluitur mortalitatis ratio trigesima prima, Pomponatio vulgata. Cap. XXXII
61 Impedimentum intellectionis ex laesione cerebri, aut ex morbo quouis alio non arguere mentis humanae mortalitatem: unde soluitur mortalitatis ratio trigesima secunda pariter Pomponatiaca. Cap. XXXIII
62 Aristoteles humanas animas a corpore separatas ubi considerauerit. Unde tollitur trigesima tertia ratio mortalitatis Pomponatio allata. Cap. XXIV. Felicitas quae ab Aristotele post mortem negetur, et quae ponatur. Ex quo tollitur mortalitatis ratio trigesima quarta a Pomponatio data. Cap. XXXV
63 Naturalis facultatum cognoscentium subordinatio non probat animae rationalis mortalitatem, sed immortalitatem; unde soluitur trigesima quinta ratio mortalitati a Pomponatio inuict.Cap. XXXVI
64 Animae rationalis ut in ratione actus media existens inter intelligentis, et sensitrices animas, [ ... ] ponenda sit mortalis, sed immortalis; unde tollitur mortalitatis ratio trigesima sexta pariter a Pomponatio proposita. Cap. XXXVII
65 Animae rationalis immortalitati, et separabilitati non officere in Peripato inseparabilitatem intelligentiae ab orbe caelesti: unde soluitur mortalitatis ratio trigesima septima similiter Pomponatiana. Cap. XXXVIII
66 Immortalitatem non destruere, quod intellectus humanus ad intelligentias se habeat, ut oculus noctuae ad lumen Solis, et Luna ad terram; unde soluitur mortalitatis ratio trigesima octaua, a Pomponatio inuenta. Cap. XXXIX
67 Animae rationalis immortalitatem Aristoteli cognitam fuisse, rotam que; licet sit articulus Fidei Catholicae; unde soluitur mortalitatis ratio trigesima nona, a Pomponatio promulgata. Cap. XL
68
69
70
71 Immortalitati non officere, quod mortale contrarium sit immortali: Unde tollitur mortalitatis ratio quadragesima ducta ex Pomponatio. Cap. XLI. Intellectus perennitati non refragari, quod intellectio sit in materia, et perficiat quoquopacto corpus. Unde soluitur mortalitatis ratio quadresima prima pariter a Pomponatio relata. Cap. XLII
72 Animae immortalitati non obstare, quod Aristoteles ponat intellectum esse terminum formarum naturalium, seu naturam; et formas naturales non esse sine materia. Unde soluitur ratio quadragesima secunda Pomponatio data. Cap. XLIII
73 Animae rationalis immortalitati non officere, quod sit mouens mota, et physicae considerationis: unde tollitur mortalitatis ratio quadragesima tertia a Pomponatio proposita. Cap. XLIV
74 Animae rationalis immortalitatem non destruere, quod ipsa sit aliqua ratione in loco. Unde soluitur mortalitatis ratio quadragesima quarta Pomponatiana. Cap. XLV
75
76 Tertia opinio Heruei, Scoti, Caietani, et Zimarae iunioris, afferentium Aristotelem dubium fuisse an anima sit immortalis, nec ne; nullibique determinasse certi aliquid in proposito, perpenditur; et explicatur quae anima, et quomodo ab Aristotele comparetur recto tangenti aeneam sphaeram secundum punctum: quare soluitur mortalitatis ratio quadragesima quinta, ab Herueo, et Caietano vulgata. Cap. XLVI
Nombre de pages : 524            1-100 page précédente