PrésentationMode d’emploiServices associésRéutilisations

Liste des chapitres

Catalogue des ouvrages en relation avec celui-ci
Liste des pages de ce livre | Cliquez ici pour telecharger tout ou partie de ce document au format Adobe PDF (Acrobat) PDF

Utinens, Fabius Paulinus. Praelectiones Marciae, sive Commentaria in Thucydidis historiam, seu narrationem de Peste Atheniensium.
Venise, Juntes., 1603.

 
Nombre de pages : 644            1-644
[sans numérotation] [Page de titre]
[sans numérotation] [Dédicace]
[sans numérotation] In Thucydidem De narratione pestilentiae
[sans numérotation] Studiosis Iuntae S
[sans numérotation] Index Quaestionum, et dubitationum, Primi Libri
[sans numérotation] Index Quaestionum, et dubitationum, Secundi Libri
[sans numérotation] Index Auctorum
[sans numérotation] Index Rerum Memorabilium
[sans numérotation] Errata
1 Praefatio Libri primi
20 Thucydidis Oroli filii Historia de Peste Atheniensium, vel Pestilentiae Narratio
21 Fabii Paulini Commentarius. Argumentum
63 Thucydides. Non tamen tanta pestilentia, neque corruptela, stragesque; tanta hominum usquam memorabatur extitisse: neque enim Medici ab initio adhibenda pares erant medicina ob ignorationem, sed ipsi praecipuè moriebantur, ut qui praecipuè aegros adibant,
64 Fabii Paulini Commentarius
140 Thucydides. Incepit autem primum, ut fertur, ab Aethiopia, quae est super Aegyptum: deinde in Aegyptum Libyamque descendit, & in Regis regionem plurimam, in Atheniensium porrò urbem de repente incidit
141 Fabii Paulini Commentarius
162 Thucydides. Et primum in Piraeo affecit homines contagione, quare iactatum quoque ab illis est, quod etiam Peloponnenses venena coniecissent in puteos: fontes enim nondum ibi erant extructi;
163 Fabii Paulini Commentarius
175 Thucydides. Dicat igitur de hoc, ut quisque sentit, nouitque et Medicus, & idiota, a quo verisimile sit illud extitisse, & causas, quas tantae permutationi putat idoneas vim habuisse ad rerum orbem conuertendum.
176 Fabii Paulini Commentarius
203 Thucydides. Annus enim ille (ut uniuersa hominum confessione constabat) ex omnibus maxime fuit immunis ab alijs morbis.
204 Fabii Paulini Commentarius
253 Thucydides. Et in non multo tempore descendebat in pectus dolor cum tussi vehementi, & cum in corde haeserat, subuertebatque;
254 Fabii Paulini Commentarius
288 Thucydides. Et corpus quidem exterius attingenti non admodum calidum erat, neque pallidum, sed subrubrum, liuidum, pustulis exiguis, & ulcusculis efflorescens.
289 Fabii Paulini Commentarius
317 Thucydides. Et requietis penuria, ac vigiliae perpetuo urgebant.
318 Fabii Paulini Commentarius
346 Thucydides. Percurrebat enim uniuersum corpus a supernis partibus inchoans, cui in capite primum sedes fuerat, malum.
347 Fabii Paulini Commentarius
361 Thucydides. Cum enim genus morbi esset maius, quam ratiocinatione comprehendi posset, & in alijs rebus aceribus, quam humana pati natura posset, inuasit unumquemque,& in hoc potissimum significauit se quiddam maius esse malum, quam ea sunt, quae solent homini contingere:
362 Fabii Paulini Commentarius
378 Thucydides. Canes verò magis sensisse significabant euentum ob suum cum hominibus contubernium
379 Fabii Paulini Commentarius
385 Liber secundus. Praefatio
416 Thucydides. Morbus igitur iste (omissis multis alijs de admirabili illius praeter naturam euentu, ut unicuique accidebat aliquid alij ab alio diuersum) eiusmodi erat omnino natura, & alius nullus morbus ex his, quae solent hominibus contingere, illo tempore vexabat, quique exoriebatur, in hunc desinebat.
417 Fabii Paulini Commentarius
432 Thucydides. Neque ullum extitit medicamentum (ut ita dicam) quod posset sperari aegrum, si quis illud offerret, adiuuturum: nam quod alicui contulerat, alium id laedebat.
433 Fabii Paulini Commentarius
452 Thucydides. Grauissimum vero in toto hoc malo erat tum animi consternatio, ubi quis se morbo correptum sentiret (ad desperationem enim subito conuersa mente multo magis proijciebant semetipsos, neque morbo resistebant) tum quod alter ab altero curatione repleti, veluti pecudes interibant, & ingentem istud stragem edebat
453 Fabii Paulini Commentarius
470 Thucydides. Siue enim nollent timore perterriti se mutuo adire, peribant desert, & domus quamplures exhaustae sunt inopia curantium, siue accederent, eadem vi morbi repleti interibant,
471 Fabii Paulini Commentarius
484 Thucydides. Magis illi qui euaserant, & morientem, & laborantem miserebantur, tum quia malum ante experti cognoscerent, tum quod ipsi iam in tuto essent: bis enim eundem hominem morbus non ita corripiebat, ut interficeret.
485 Fabii Paulini Commentarius
497 Thucydides. Aflixit vero ipsos magis praeter praesentem laborem, etiam comportatio ex agris in oppidum, & non minuis ipsos aduenientes:
498 Fabii Paulini Commentarius
516 Thucydides. Et templa, in quibus tabernacula construxerant, mortius erant plena, qui ibidem moriebantur:
517 Fabii Paulini Commentarius
536 Thucydides. Primumque, coepit & ad alia in ciuitate maioris improbitatis scelera auctor esse morbus, facilius enim audebat quisque, quae prius occultabat, ne libidine patrare videretur, cum repentinam rerum commutationem aspicerent, & beatorum subito tamen commorientium, & eorum, qui nihil ante possidebant, repente eorum bona consequentium.
537 Fabii Paulini Commentarius
557 Thucydides. Deorum vero metus, vel hominum lex nulla deterrebat, illud quidem iudicantibus ex aequo esse siue colerent, siue non colerent, quod omnes viderent pariter interire.
558 Fabii Paulini Commentarius
566 Thucydides. Tali igitur calamitate Athenienses circumuenti affligebantur, & hominibus intra urbis moenia morbo interuentibus, & regione foris ab hostibus vastata:
567 Fabii Paulini Commentarius
581 Thucydides. Memorabatur etiam Lacedaemoniorum oraculum ab his, qui norant, cum sciscitantibus ipsis Deum, an oporteat belum gerere respondit.
582 Fabii Paulini Commentarius
Nombre de pages : 644            1-644