PrésentationMode d’emploiServices associésRéutilisations

Liste des chapitres

Catalogue des ouvrages en relation avec celui-ci
Liste des pages de ce livre | Le contexte médical de la révolution scientifique Cliquez ici pour telecharger tout ou partie de ce document au format Adobe PDF (Acrobat) PDF

Liceti, Fortunio. De vita libri tres
1607.

 
Nombre de pages : 876            1-876
[sans numérotation] [Page de titre]
[sans numérotation] [Dédicace]
[sans numérotation] Index capitum. Liber Primus
[sans numérotation] Index capitum. Libri II
[sans numérotation] Index capitum Libri III
[sans numérotation] Errata
1 Praefatio
3 Liber Primus. In quo sigillatim expenduntur omnes opiniones eorum, qui hactenus de Vita tractarunt. Connumerantur opiniones examinandae in primo Libro. Cap. Primum
5 Prima opinio Simplicij, qui censuit vitam esse essentiam animae absolute sumptam, sine principium internum motionis. Cap. II
11 Expenditur opinio Simplicij, ostendendo vitam definiendam non esse principium internum motionis, necque animam. Cap. III
20 Satisfit rationibus allatis, monstrando quomodo vita sit esse viuentibus, quot substantiae sint in viuente, quomodo ab inuicem distinguantur, et quotuplex sit distinctio rationis. Cap. IIII
34 Secunda opinio Theophili Zimarae, qui ait vitam esse animam in actu primo. Cap. V
38 Theophili opinio conuellitur, monstrando quodnam vere sit discrimen inter viuere, et vitam, inter Esse, et essentiam atque inter vniuoca, aequiuoca, indifferentia, et analoga. Cap. VI
46 Respondetur argumentis propositis a Zimara, ostndendo quotuplex sit Ens, an quid mediet inter animam, et operationes ab ea prodeuntes et quomodo se habeant ad inuicem potentia, et actus. Cap. VII
55 Tertia opinio statuens vitam esse functionem animae, seu animam operantem. Cap. VIII
57 Confutatur allata opinio probando idem non esse actionem, et animam operantem; et vitam non esse animam in actu secundo. Cap. IX
62 Soluuntur aduersae rationes, ostendendo quomodo fetus prius viuat vitam stirpis, deinde animalis, denique hominis, et quomodo Deo summo ab Aristotele adscribatur vita. Cap. X
68 Quarta opinio Alberti Magni dicentis cum Platinicis vitam esse actum quendam internum, seu perfectionem essentialem immediate, ac iugiter prodeuntem ab anima in corpus. Cap. XI
70 Expenditur opinio Alberti Magni, et Platonicorum, ostendendo Vitam non esse actum, perfectionemve [ullam] proxime prodeuntem ab anima in corpus. Cap. XII
75 Diluuntur Platonicorum, et Alberti rationes, demonstrando vità non aemulari lumen in Diaphano; et quomodo quies animae à sua operationes sir mors. Cap. XIII
79 Quinta Opinio Galeni, qui, censuit vitam esse aut animae facultatem, aut facultatis operationem. Cap. XIV
80 Examinatur Opinio Galeni, et ostenditur vitam non esse facultatem animae, neque facultatis operationem. Cap. XV
82 Soluitur allata ratio pro Galeno, et monstratur actiones, facultatesque, et vitam non immediate sequi animam, sicuti nec umbra immediate, ac necessario sequitur corpus. Cap. XVI
85 Sexta opinio illustrium Medicorum iudicantium vitam esse actionem facultatis vitalis a Corde assidue influentis per arterias in totum corpus. Cap. XVII
87 Perpenditur opinio Medicorum, et ostenditur facultates non transmitti ab una parte principe in alias; Et vitam non esse opus, aut actionem facultatis vitalis. Cap. XVIII
93 Diluuntur Medicorum rationes, monstrando quem usum vere habeant facultas vitalis, calor, et spiritus a corde influentes; et cur vitales appelentur sigillatim tres istae res. Cap. XIX
100 Septima opinio Alexandri, et ex doctissimorum vitorum sententia, quod vita sit opus animae, sine animae praesentia. Cap. XX
102 Expenditur opinio Alexandri, ostendendo vitam non esse praesentiam animae, nec illius operationem, nec aliquid momentaneum, sed metiri tempore. Cap. XXI
112 Satisfit argumentis allatis in confirmationem sententiae Alexandri, ostendendo qua ratione Aristoteles animam definiuerit; et quomodo actiones ab anima pendeant; Cap. XXII
120 Octaua Opinio Turisani, qui censuit vitam esse nutritionem. Cap. XXIII
123 Destruitur opinio Turisani, demonstrando vitam non esse Nutritionem. Cap. XXIV
125 Tolluntur Turisani rationes, monstrando vitam non esse actum secundum, nutricationem non esse actionem omnino non interceptam; cui mors opponatur; et quomodo viuere viuentibus omnibus insit ab anima vegetali. Cap. XXV
142 Nona Opinio Pernumiae iudicantis vitam esse supremam totius animae operationem quasi cumulum omnium actionum animae. Cap. XXVI
144 Examinatur allata opinio, monstrando vitam non esse communitatem, sine cumulum omnium actionum animae. Cap. XXVII
147 Soluuntur allatae rationes à Pernumia, ostendendo analogi esse unam naturam communè aliquo modo distinctam ab analogatis, et vitam non esse analogum commune ad omnes operationes animae. Cap. XXVIII
152 Decima opinio Buccaferrei existimantis vitam esse commune quid analogum ad animae essentiam, operationes, et permanentiam sine participationem. Cap. XXIX
153 Reprobatur proposita Buccaferrei, ac D. Thomae sententia, ostendendo quomodo vita sit analogum quiddam ex Aristotele. Cap. XXX
155 Soluuntur argumenta à Buccaferreo proposita Cap. XXXI
157 Undecima opinio Achillini putantis vitam esse commune analogum ad animae essentiam, ad operationes ipsius, et ad eam operantem. Cap. XXXII
161 Expenditur opinio Achillini, probando vitam non esse analogum commune ad animam tum in actu primo, tum operantem, et ad operationes ab anima prodeuntes. Cap. XXXIII
163 Tolluntur Achillini rationes, declarando unde sumantur differentiae rerum, et quomodo se respiciant, anima, vita, et viuere. Cap. XXXIV
181 Duodecima opinio Avicennae iudicantis vitam esse aptitudinem corporis perfectam ad operandum, unde prodeunt actiones animatorum; sine potentiam proximam viuentis ad operandum. Cap. XXXV
186 Improbatur opinio Avicennae, ostendendo vitam non esse potentiam proximam, sine dispositionem corporis perfectam ad operandum, longe aliter ac fiat à Turisano. Cap. XXXVI
190 Enodantur Avicennae rationes, monstrando cuius rei mors sit privatio, et quid mediet inter animam, et operationes ab ea prodeuntes. Cap. XXXVII
195 Decimatertia Opinio Fernelij arbitrantis vitam esse conservationem omnium facultatum, et operationum animae, quasi summam totius animae facultatem. Cap. XXXVIII
196 Reprobatur opinio Fernelij, notando eius inconstantiam, et monstrando vitam non esse conservationem facultatum, et operationum; non prodire a Corde, subsistere posse solitariam, ac sine operatione non perficere, nec tueri partes animae. Cap. XXXIX
201 Soluitur Fernelij ratio, unde patet mortem non definiri extinctionem omnium facultatum, et operationum animati. Cap. XL
203 Decimaquarta opinio Ludovici Viues, qui censuit vitam esse Conservationem instrumentorum animae. Cap. XLI
205 Confutatur opinio Viues, demonstrando vitam non esse reuera Conservationem instrumentorum animae. Cap. XLII
208 Tolluntur argumenta Viues, ostendendo primum opus animae non esse conservationem instrumentorum; quomodo per mortem pereant, sine desinant esse instrumenta. Cap. XLIII
212 Decimaquinta opinio Iulij Caesaris Scaligeri cum Prisciano Lydo statuentis vitam esse unionem animae cum corpore. Cap. XLIV
213 Expenditur opinio Scaligeri, ac Lydi, ostendendo vitam non esse unionem animae, et corporis; neque actum, seu entelechiam animae; neque vitae operationes esse quatuor solum Aristoteli. Cap. XLV
219 Diluuntur Scaligeri rationes, et insuper estenditur quomodo mors sit separatio, sine disiunctio animae à corpore. Cap; XLVI
224 Decimasexta opinio Christophori Marcelli existimantis vitam esse quid commune Mundo Intelligibili, Caelesti, atque Terreno. Cap. XLVII
228 Examinatur opinio Marcelli, et ostenditur Mentibus separatis non conuenire vitam nisi eminentiori significatione sumpto vitae vocabulo, Caelum non viuere per animam ratiocinantem; et elementa non habere vitam. Cap. XLVIII
236 Satisfit rationibus Marcelli, demonstrando quomodo intelligere Mentium abstractarum possit esse actio caeli; et quomodo elementa non habeant ab anima Mundi ut viuentia dicantur. Cap. XLIX
241 Decima septima opinio nobilis Caenobitae dicentis vitam generatim esse Existentiam, vel operationem naturae mouentis seipsam; speciatim vero in sublunaribus esse Existentiam animae in corpore, sine moram, aut permansionem animae vegetatiuae cum calido sibi proportionali. Cap. L
246 Expenditur opinio allata, monstrando vitam non esse existentiam, nec operationem naturae mouentis seipsam; nec existentiam animae in corpore; nec moram, aut permansionem animae vegetatiue cum calido sibi proportionali. Cap. LI
256 Diluuntur argumenta, quibus nobilis Caenobitae opinio nititur, declarando multa loca Aristotelis. Cap. LII
263 Decimaoctava opinio Argenterij dicentis vitam esse Modum essendi rerum animatarum, caussatum ab animae praesentia, sine subsistentiam, ac permanentiam earundem. Cap. LIII
264 Perpenditur Argenterij sententia monstrando vitam non esse modum essendi, nec subsistentiam, nec permanentiam animatorum; et defenditur Aristoteles à calumnia. Cap. LIV
268 Tollitur Argenterij ratio, monstrando animata differe ab inanimatis non in solo modo essendi; et vitam non esse omne id, quo differt animatum ab inanimato. Cap. LV
270 Decimanona opinio Ioseph Liceti, statuentis vitam esse ipsum met Esse rerum animam in se habentium. Cap. LVI
271 Examinatur opinio Patris, ostendendo cur de Vita rudiori stilo tractauerit. Cap. LVII
273 Ponderantur argumenta, Parentis. Cap. LVIII
274 Vigesima opinio Aristotelis. Cap. LIX
275 Aristotelis opinio de vita examinatur. Cap. LX
280 Excusatur Aristoteles, si de Vita non egerit accuratius. Cap. LXI
281 [Page de titre] De Vita Liber Secundus
283 Illustrissimo, ac reverendissimo Domino, D. Carolo Antonio Puteo. Fortunius Licetus bene agere
287 Fortuni Liceti Genuensis in Secundum Librum. De Vita. Praefatio
289 In quo proprio Autoris marte agitur de Vitae Natura, idest, De illius Essentia, Proprietatibus, Operationibus, et Differentijs, seu speciebus. Vitae naturam unica definitione communi ad omnes vitae species explicari posse. Cap. Primum
293 Ad exactam vitae notitiam non sufficere novisse definitionem eius communem, sed sigillatim definiendas esse vitae species. Cap. II
296 In definienda vita non solius animae, sed etiam corporis meminisse oportere. Cap. III
298 Definitionem Vitae in universum ea methodo nobis esse venandam, qua prius Aristoteles definitionem Naturae investigavit. Cap. IV
300 Connumerantur viventium, et nonviventium genera, et speciatim ostenditur lapides, metalla et fossilia cetera non vivere; Mundum vero totum, et caeli sphaeras esse animata corpora, et enumero viventium. Cap. V
313 Quid illud sit, in quo viventia per se primo differunt à nonviventibus. Cap. VI
315 Quid sit vita in universum per communem definitionem explicatur. Cap. VII
317 De communi operatione Vitae generatim. Cap. VIII
321 Quotuplex sit vita in universum, seu quot, quaeque sint primae differentiae, ac species vitae in communi. Cap. IX
327 Quid sit vita sublunaris in universum; et quomodo illam definiuerit Aristoteles, cuius hac in resententia expenditur. Cap. X
332 Quo innitatur, et conseruetur vita sublunaris generatim; et utrum consistere valeat absque alimentis, ac omnino circa nutritionem. Cap. XI
345 De Proprietatibus vitae sublunaris generatim, et operationum illius. Cap. XII
350 Quotuplex sit Vita sublunaris, sine quot, quaeue sint primae illius differentiae, seu species. Cap. XIII
355 Quid sit vita vegetalis in universum, et quomodo definienda. Cap. XIV
356 De Proprietatibus Vitae vegetalis in communi. Cap. XV
359 De Operationibus Vitae vegetalis in genere, quot, quaeque sint, et speciatim ostenditur decrementum non esse actionem vitae vegetalis, immo nec vitae omnino. Cap. XVI
365 De conditionibus operationum vitae Vegetalis. Cap. XVII
374 Quotuplex sit vita vegetalis. Cap. XVIII
377 Quid sit vita Brutalis, sine Sentiens, aut Irrationalis generatim sumpta. Cap. XIX
378 De Proprietatibus vitae Brutalis, sine Irrationalis in universum consideratae. Cap. XX
380 De operationibus Vitae Brutalis in universum, quot, quaeque sint. Cap. XXI
388 De Conditionibus operationum Vitae Brutalis. Cap. XXII
391 Quotuplex sit Vita Brutalis. Cap. XXIII
395 Quid sit Vita Rationalis, sine Humana. Cap. XXIV
398 De Proprietatibus Vitae Humanae, sine Rationalis. Cap. XXV
401 De Operationibus Vitae Humanae, quot, quaeque sint. Cap. XXVI
417 De Conditionibus operationum Vitae Humanae. Cap. XXVII
442 Quotuplex sit Vita Rationalis, sine Humana. Cap. XXVIII
444 Quid sit Vita caelestis generatim. Cap. XXIX
446 Quo innitatur, sine conseruetur vita Caelestis generatim. Cap. XXX
450 De Proprietatibus Vitae caelestis generatim. Cap. XXI
454 De Operationibus Vitae Caelestis in communi. Cap. XXXII
457 De Conditionibus operationum Vitae caelestis in communi. Cap. XXXIII
464 Quotuplex sit Vita caelestis in universum. Cap. XXXIV
470 Quid sit Vita caelestium sphaerarum generatim; Cap. XXXV
471 De Operationibus Vitae caelestium sphaerarum in communi. Cap. XXXVI
472 De Motu Vitali caelestium sphaerarum. Cap. XXXVII
485 De Lumine a Luce Vitali caelestium sphaerarum prodeunte, ac siderum coloribus, et Lunae maculis. Cap. XXXVIII
496 De Influentijs vita caelestium sphaerarum in corpora sublunaria. Cap. XXXIX
497 Quomodo caelestium sphaerarum Vita nobis indicet futura contingentia, sine de praenotione futurorum euentuum in Mundo sublunari, ex observatione motuum, et aspectuum stellarum. Cap. XL
501 De Intellectione in Vita caelestium sphaerarum. Cap. XLI
511 Quotuplex sit Vita caelestium sphaerarum, sine utrum Intelligentiae secundae interse differant solo numero, an item specie. Cap. XLII
516 Quid sit Vita universi, sine Mundana. Cap. XLIII
519 De proprietatibus Vitae Mundanae. Cap. XLIV
520 De operationibus Vitae Mundanae in universum. Cap. XLV
522 De Suprema Operatione Vitae Mundanae, quae dicitur Intellectio, sine Intelligere Divinum. Cap. XLVI
531 Quotuplex sit Vita Mundana, sine an possint esse plures Mundi. Cap. XLVII
537 [Page de titre]
539 Perillustri viro Camillo Boerio Philosopho, et medico excellentiss. Fortunius Licetus bene agere
543 Praefatio
545 Liber Tertius. In quo afferuntur, et enodantur ea, quae adversantur determinatis hactenus ad mentem Autoris. Utrum Naturae Ordo sit ab imperfectis ad perfectiora. Cap. Primum
549 Utrum praeter formam, quae est altera pars compositi, detur forma totius apud Aristotelem. Cap. II
551 Utrum arterijs soporatijs circa collum ligatis, repente animal concidat absque motu, et sensu. Cap. III
555 Utrum accidentia poni valeant in definitione substantiae. Cap. IV
558 Somno haud ligari exteriores, sed internum solum impediri , quem communem sensum appellamus. Cap. V
564 Utrum Materia possit caussa distinctionis. Cap. VI
566 Metalla, fossilia, et lapides non esse corpora viventia, et animata. Cap. VII
586 Utrum in substantia possit esse aliqua oppositio nec ne. Cap. VIII
588 Habitus, et Privatio ad quod Praedicamentum pertineant. Cap. IX
589 Coexistentiam animae, et corporis esse quid substantiale. Cap. X
591 Recte definitam fuisse Vitam generatim. Cap. XI
595 Vitam iure definiri coexistentiam animae, et corporis. Cap. XII
596 Vitae sublunaris definitionem bene colligi ex definitione mortis. Cap. XIII
598 Vitam sublunarem non esse de necessitate semper in negotio, sed aliquando feriaria quacumque operatione. Cap. XIV
600 Utrum generare sibi simile secundum speciem sit operatio propria Vitae vegetalis. Cap. XV
608 Generatione, quae est productio substantiae, secundum se tempore admetiri, nec momento absolui posse. Cap. XVI
629 Generationem esse functionem re diversam a formatione partium. Cap. XVII
631 Decrementum proprie non esse operationem Vitae sublunaris. Cap. XVIII
636 Utrum definitio vitae brutalis contineat vitam ovorum, et spermatis. Cap. XIX
640 Respirationem esse opus animae sentientis, non vegetalis. Cap. XX
649 Memoriam esse habitum phantasiae, non potentiam animae rationalis. Cap. XXI
664 Quomodo ex Aristotele anima rationalis sit forma informans, et immortalis; et utrum dari valeat infinitum in actu; ex Mundum non posse poni ab aeterno, physice loquendo. Cap. XXII
678 Utrum Intellectus humanus cognoscat singularia. Cap. XXIII
685 Loqui esse functionem Vitae humanae. Cap. XXIV
691 Qua ratione fabula dicenda sit anima Poematis. Cap. XXV
708 Utru discursus sit actio Mentis secundum se, an etiam sensus cum ea operantis. Cap. XXVI
713 Quomodo vita possit esse communis incorruptibili, et caduco. Cap. XXVII
715 Quomodo Intelligentia sit actus corporis caelestis, cui assistit an illi tribuat esse, quo due discrimen sit inter actum primum, formam informantem, et formam dantem esse. Cap. XXVIII
721 Utrum Intelligentia caelestis contineatur sub universali definitione animae ab Aristotele promulgata. Cap. XXIX
725 Vitam caelestem recte definiri assistentiam Intelligentiae saeparatae corpori caelesti. Cap. XXX
732 Cur in Vita caelesti motrices Intelligentiae in obeundis tam diuturnis operationibus nunquam defatigentur. Cap. XXXI
751 Primi Mobilis Mentem rotatricem non esse Deum optimum, sed Intelligentiam secundam ex Aristotele. Cap. XXXII
755 Utrum caeli motus calorem generet apud nos. Cap. XXXIII
759 Utrum Lumen caeli calorem apud nos gnignere valeat. Cap. XXXIV
764 Lunam habere aliquid Lucis ex se, a qua proprium lumen effundit; et non totum, quod ad nos demittit, esse reflexum lumen Solis; et speciatim cur sidera interdiu non cernantur. Cap. XXXV
780 Utrum Astrologi praedicentes agnoscant in caelo signa solum, an etiam caussas eventuum sublunarium. Cap. XXXVI
787 Intelligentiam secundam posse accidentibus subijci. Cap. XXXVII
791 Intelligere secundarum Intelligentarum non esse actionem immanentem sed transeuntem. Cap. XXXVIII
796 Intellectionem secundarum Intelligentarum differre valde ab Intelligere, quod est actio Dei summi. Cap. XXXIX
798 Cur Intelligentiae secundae Deum intuentes, in quo sunt omnia, in eo simul omnia intelligere nequeant. Cap. XL
801 Utrum Intelligentiae sibi inuicem significent ea, quae ipsarum unaquaeque cognouit. Cap. XLI
805 Quomodo Deo summo aliud alio valeat esse propinquis, aut remotiu. Cap; XLII
807 Mundum obtinere proprie animam, qua vivat non minus quam stirpes, et animalia subcaelestia. Cap. XLIII
810 Deum Optimum esse animam totius Mundi, seu formam assistentem singulis Mundi partibus. Cap. XLIV
818 Deum Optimum non mouere caelum immediate, hoc est, sub ratione caussae efficientis motum; sed sub ratione finis, mediantibus secundis Intelligentijs. Cap. XLV
824 Conclusio totius operis, et excusatio Autoris. Cap. ultimum
[sans numérotation] Index
[sans numérotation] Mention typographique
Nombre de pages : 876            1-876